u bent niet ingelogd - -
Hof van Watervliet is een open ontmoetings- en welzijnshuis van Christelijke Mutualiteit Brugge, sprankelend van creativiteit en gezondheid...
04 februari 2019
DE KLEINE PRINS (2)

"Leven wil zeggen: langzaam geboren worden. Het zou al te gemakkelijk zijn, als er kant en klare zielen zouden worden uitgeleend." (A. de Saint-Exupéry).

 

Voor de schrijver van "De Kleine Prins" is de mens niet zozeer een raadsel, alswel een opdracht. Zijn gehele werk ademt zijn bezorgdheid uit, over het wezen en het lot van de mens. In het begin van zijn carrière geloofde hij nog dat de vooruitgang, de verstandelijke ontwikkeling en de technische realisaties, een nieuw type mens zouden doen ontstaan, al was hij ook toen al een beetje kritisch over de kleinburgerlijke gezapigheid en het gebrek aan ’envergure’ bij de meesten van zijn tijdgenoten.

 

In de periode die de tweede wereldoorlog voorafging wordt hij pessimistischer: er is een of andere macht die de ontplooiing van de mens verhindert, de "machine à emboutir", de vormpers die ieder mens in een keurslijf dwingt, zodat hij dienstbaar wordt aan deze onzichtbare maar dwingende macht: "Wat mij dwarszit", schrijft hij, "is dat in elk van deze mensen een Mozart wordt vermoord."

 

Het begin van de tweede wereldoorlog verscheurt zijn ziel: de Franse luchtmacht is absoluut niet opgewassen tegen de Wehrmacht. Na de capitulatie in Frankrijk valt de vriendengroep van de Saint-Exupéry in twee delen uiteen: een groep vlucht naar Engeland  waar ze verder vechten; een andere groep collaboreert, vanuit de noodzaak tot levensbehoud. En tussen beide groepen ontstaat een dodelijke haat.

 

Tijdens de periode van gedwongen nietsdoen – als hij wacht op de toelating om de oorlog in te gaan, en verscheurt door zijn gevoelens – krijgt hij het inzicht dat zal leiden tot de creatie van de "Kleine Prins". Om een nieuwe mens te worden, om de "roos" tot bloei te brengen, is er een buitenaardse factor nodig, een klein gouden prinsje. Dit inzicht is op een meesterlijke wijze verwoord in het sprookje, het laatste literaire werk van een groot mens.

geschreven door Lectorium Rosicrucianum v.z.w.
04 februari 2019
DE KLEINE PRINS (2)

"Leven wil zeggen: langzaam geboren worden. Het zou al te gemakkelijk zijn, als er kant en klare zielen zouden worden uitgeleend." (A. de Saint-Exupéry).

 

Voor de schrijver van "De Kleine Prins" is de mens niet zozeer een raadsel, alswel een opdracht. Zijn gehele werk ademt zijn bezorgdheid uit, over het wezen en het lot van de mens. In het begin van zijn carrière geloofde hij nog dat de vooruitgang, de verstandelijke ontwikkeling en de technische realisaties, een nieuw type mens zouden doen ontstaan, al was hij ook toen al een beetje kritisch over de kleinburgerlijke gezapigheid en het gebrek aan ’envergure’ bij de meesten van zijn tijdgenoten.

 

In de periode die de tweede wereldoorlog voorafging wordt hij pessimistischer: er is een of andere macht die de ontplooiing van de mens verhindert, de "machine à emboutir", de vormpers die ieder mens in een keurslijf dwingt, zodat hij dienstbaar wordt aan deze onzichtbare maar dwingende macht: "Wat mij dwarszit", schrijft hij, "is dat in elk van deze mensen een Mozart wordt vermoord."

 

Het begin van de tweede wereldoorlog verscheurt zijn ziel: de Franse luchtmacht is absoluut niet opgewassen tegen de Wehrmacht. Na de capitulatie in Frankrijk valt de vriendengroep van de Saint-Exupéry in twee delen uiteen: een groep vlucht naar Engeland  waar ze verder vechten; een andere groep collaboreert, vanuit de noodzaak tot levensbehoud. En tussen beide groepen ontstaat een dodelijke haat.

 

Tijdens de periode van gedwongen nietsdoen – als hij wacht op de toelating om de oorlog in te gaan, en verscheurt door zijn gevoelens – krijgt hij het inzicht dat zal leiden tot de creatie van de "Kleine Prins". Om een nieuwe mens te worden, om de "roos" tot bloei te brengen, is er een buitenaardse factor nodig, een klein gouden prinsje. Dit inzicht is op een meesterlijke wijze verwoord in het sprookje, het laatste literaire werk van een groot mens.

 

geschreven door Lectorium Rosicrucianum v.z.w.
04 maart 2019
Myst’eriën nen nlofzangen van God, kosmos, mens

In de mens sluimert een onbestendig verlangen naar iets wat we niet kennen, maar dat er wel lijkt te zijn. Als we innerlijk geraakt worden op basis van een herkenning, kan er van binnenuit een proces van bezieling volgen. Bezieling die kan leiden tot het ontsluiten van een bron, diep in ons.

 

Door ons hiervoor open te stellen, kan de verbinding met onze oorsprong hersteld worden en ontdekken we de sleutel tot het ontsluiten van de mysteriën.

 

Deze vrij toegankelijke pilootlezing zal voor belangstellenden gevolgd worden door een gelijknamige cursus van 3 lessen, waarop kan ingeschreven worden. Deze cursus zal doorgaan in het Centrum van het Gouden Rozenkruis te GENT op volgende data :

1. dinsdag 19 maart 2019 - 20:00 uur

2. dinsdag 2 april 2019 - 20:00 uur

3. dinsdag 23 april 2019 - 20:00 uur

Op deze cursus kan ingeschreven worden tijdens de pilootlezing

of ook per e-mail naar info@rozenkruis.be of per sms aan 0475 - 84 93 86

geschreven door Lectorium Rosicrucianum v.z.w.
een initiatief van CM Brugge © Hof van Watervliet 2009 - Oude Burg 27, 8000 Brugge - 050 44 03 77 - hofvanwatervliet.brugge@cm.be

Het secretariaat is open van maandag tot en met vrijdag telkens in de voormiddag van 9 tot 12 uur.